Ik ben Jan, alcoholist!

Wat voelde ik me klein in al die ruim 40 jaren dat ik me als alcoholist door het leven sleepte. O.k., ik heb altijd een goede baan gehad, nooit werkloos geweest, een gezin, altijd kunnen studeren, je zou zeggen niks mis mee dus! Als alcoholist had ik geleerd de ‘schone buitenkant van mijn leven’ te presenteren aan de buitenwereld. Hoe mijn werkelijkheid er uit zag werd slechts waargenomen door de mensen die vlak bij me stonden; mijn vrouw en mijn zoon. Echte vrienden had ik niet, wel
kroegvrienden in de paar jaar dat ik een kroegloper was. Later dronk ik thuis en had ik dus ook geen vrienden. Mijn wereld was vrij eng en bekrompen.

Goed, ik had mijn werk, ik voetbalde en ik had altijd wel een studie onderhanden. Zodoende had ik wel mijn sociale contacten met collega’s, teamgenoten en medestudenten. Mijn contacten beperkten zich dan ook altijd tot de onderwerpen die daarop betrekking hadden. Je zou bijna zeggen: “Had je dan nog wel tijd om te drinken”. Welnu, ik was een vrij slimme drinker. Tijdens werk, sporten en studiemomenten dronk ik nagenoeg nooit. Ik dronk altijd in de beschermde omgeving van mijn gezin. Daardoor was ik ook voor mijn gezin ook altijd de ‘afwezige vader/echtgenoot’. Er is mij vaak gevraagd hoe ik alcoholist geworden ben. Ik moet daarop het antwoord schuldig blijven. Wel kan ik het proces beschrijven dat geleid heeft tot chronisch alcoholgebruik, dus alcoholisme. Ik kan mij nog herinneren dat ik als jongetje, in de leeftijd tussen 6 en 1 2 jaar, op de morgen na een verjaardag bij ons thuis alle glaasjes naging er er de restanten uit ‘lebberde’. Ik vond het lekker. Dat ‘lekker’ is een eerste aanwijzing. Al heel jong ging ik naar sport, eerst korfbal, later voetbal, boksen, judo, schaatsen en dergelijke.

Mijn leven bestond al van af mijn vroege jeugd uit leren, werken en sporten. Alcohol was niet aan de orde. Thuis werd slechts op verjaardagen en feestdagen alcohol gebruikt. Ik heb geen van mijn ouders ooit aangeschoten of dronken gezien. Ook binnen mijn familie werd slechts matig alcohol gebruikt. Ik weet wel, van anderen, dat mijn opa alcoholist was. Zelf heb ik er nooit iets van gemerkt. Ik heb mijn dienstplicht vervuld. De militaire dienst was voor mij een feest. Niet vanwege de alcohol. Dat gebruikte ik toen nog niet. Ik was uitverkoren om veel te ‘moeten’ sporten. Vraag niet waarom, dat vergt te veel tekst. In die periode heb ik via een oom, waar ik op bezoek was, mijn eerste biertje gedronken. Terug in de kazerne, ben ik gestart met af en toe een biertje te drinken. Ik vond het lekker, net als toen ik dat kleine jongetje was. Na mijn militaire diensttijd ben ik naar zee gegaan, op de grote vaart. Ook daar dronk ik zeer matig. Dat kon ook niet want de alcohol werd in die tijd, bij die scheepvaartmaatschappij, slechts verstrekt op vertoon van bonnen. Iedereen kreeg per dag drie bonnen voor een alcoholische consumptie. Dat schoot dus ook niet op om verslaafd te
raken. Na twee jaar hield ik het leven als varensgezel voor gezien.

Terug aan wal ging ik samenwonen met een vrouw met wie ik niet veel later in het huwelijk trad. We kregen samen een zoon. In de aanloop periode naar ons huwelijk ging ik, in het dorp waar we woonden, regelmatig naar de kroeg. Al snel werd duidelijk dat ik een agressieve dronk had. Regelmatig had ik kroegruzies. Mijn vrouw wist goed met mijn agressie om te gaan. Ze koos er voor om mij maar te laten begaan, zodat ze ‘geen’ last had van mijn agressie. Van een echt goed huwelijk was dan ook al na enkele jaren geen sprake meer. Ik gaf weinig aandacht aan mijn gezin en wat er van over was, dat had als doel om de schijn voor de buitenwereld op te houden.

Na 21 jaar huwelijk zijn we uit elkaar gegaan. Mijn zoon heeft het contact met mij geheel gebroken. Ik weet dat hij gehuwd is en twee kinderen heeft. Ik heb ze evenwel nog nooit gezien en ik verwacht ook niet dat dit nog ooit zal gebeuren. Na mijn scheiding heb ik een vrouw leren kennen die evenals ik ook veel alcohol gebruikte. Met haar ben ik gaan samenwonen. Dat heeft met veel vallen en opstaan 1 0 jaar geduurd. We zijn het laatste jaar zelfs nog gehuwd geweest.Toen mijn vrouw bij me wegging, zat ik in een fase van zwak ziek en misselijk zijn. Ik zoop als een ketter, ik zat in de ziektewet en alles en iedereen was schuld aan mijn ellende. Kenmerkend voor mijn alcoholisme is dat ik allerlei redenen en oorzaken aandroeg die de schuld waren voor mijn alcoholgebruik. De oorzaak lag nooit bij mij. Later leerde ik dat elke alcoholist een gigantisch ‘smoezenboek’ heeft dat er voor zorgt dat hij zijn alcoholgebruik in stand kan houden. Voor alles hebben wij wel een smoes om te kunnen blijven drinken. Na een vrij ruime ziektewetperiode ben ik weer aan het werk gegaan. Een jaar na het vertrek van mijn tweede vrouw, ben ik opnieuw met een vrouw gaan samenwonen. Ik dronk toen nog steeds. We zijn in 2002 getrouwd. Drie jaar later ging ik met pensioen. Vanaf dat moment viel de structuur van regelmatig werk weg en had mijn ziekelijke drankzucht vrij spel. Mijn vrouw had geaccepteerd dat ik dronk. Ik kon dus mijn gang gaan.

In het eerste jaar van mijn pensioen tijdens een korte vakantie, ben ik gedurende die gehele tijd op bed blijven liggen en hield ik me slechts onledig met drinken. Ik was meer dood dan levend. Toen besloot ik om wat aan mijn overmatig alcoholgebruik te doen. Ik nam contact op met een verslavingskliniek. Ik heb mijn vrouw hier geheel buiten gehouden. Ik ging alleen op intake en
werd opgenomen. Dat was de eerste keer dat ik besloot om mijn verslaving het hoofd te bieden. Het was een kliniek die de behandeling baseerde op het 12 stappen programma van AA (Anonieme Alcoholisten). Het credo van AA is: ‘Het is geen schande om ziek te zijn maar wel om er niets aan te doen’. Ik leerde dat alcoholisme een ziekte is die weliswaar niet te genezen is, maar waarvan je de symptomen wel de baas kunt worden. Ik besloot in die kliniek om definitief mijn alcoholgebruik te stoppen. Na zeven weken ging ik weer naar huis en meldde me direct bij de AA-werkgroep in Heerenveen. Samen met de werkgroepleden heb ik het stoppen met mijn alcoholgebruik kunnen vasthouden. Dat heeft mijn leven een nieuwe zinvolle(re) wending gegeven. Ik ben nog steeds alcoholist maar nu: IK BEN JAN; DROGE ALCOHOLIST!

Telefonische hulpdienst AA-landelijk: 085-1 045390
AA-werkgroep Leeuwarden: 056-2673265
AA-werkgroep Heerenveen: 06-27245996